Νόμος και ευθύνη για τους εκπαιδευτικούς

Δημοσιοποιήθηκαν ονόματα εκπαιδευτικών που απολύονται

1. Υπάρχει νόμος που να ορίζει ότι εκπαιδευτικοί τίθενται σε διαθεσιμότητα;
2. Υπάρχει νόμος που να ορίζει ότι δημοσιοποιούνται τα ονόματά τους;
3. Υπάρχει νόμος που να ορίζει ότι αυτά τα ονόματα πρέπει να σταλούν στην τρόικα, δηλαδή σε υπαλλήλους των... αφεντικών μας;

Φυσικά και όχι.
Η νύχτα των προγραφών των εκπαιδευτικών άρχισε μετά τις 9 το βράδυ της Παρασκευής 12 Ιουλίου 2013 (το γράφω για να μείνει).
Η νύχτα κατά την οποία η λίστα του Αρβανιτόπουλου ούτε κατά διάνοια έχει σχέση με τη λίστα του Σίντλερ.
Η νύχτα κατά την οποία 2.500 οικογένειες (άρα, το λιγότερο 7.500 άνθρωποι) κατανόησαν ότι η ψήφος στη συγκυβέρνηση με την ελπίδα να μείνουμε στο ευρώ, θα άγγιζε πρώτους, αυτούς ακριβώς που στήριξαν κοινωνικώς τη συγκυβέρνηση (βάσει αποτελεσμάτων εκλογών για το συνέδριο της ΟΛΜΕ και για ΔΣ διαφόρων ΕΛΜΕ. Φυσικά, πρόκειται για λογική ακροβασία το παραπάνω, αφού δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι ένας υπό απόλυση, ψήφισε ΔΑΚΕ πριν λίγες ημέρες. Οι πιθανότητες, όμως, είναι ισχυρές).

Κι όμως!
Το είχαν πει ότι θα γινόταν έτσι. Οσα ΘΑ ψηφιστούν (σιγά μην εμφανιστεί κανείς διαφωνών από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ήταν απαιτήσεις της τρόικας και είχαν δημοσιοποιηθεί, όχι μόνο από τους ίδιους, αλλά και από την αντιπολίτευση. Δεν μπορεί κανείς να μην άκουσε τίποτε!
Κι όμως, δεν άκουσε!
Εκλεισαν οι πολλοί τα αφτιά τους στις Σειρήνες των αριστερών, κομμουνιστών και λοιπών, που θέλουν απλώς να φέρουν στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ… γενικώς.
Δεν μετείχαν σε συνελεύσεις, ψήφισαν ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ, δεν πήγαιναν σε πορείες, κατηγορούσαν τους άλλους δημοσίους υπαλλήλους που μπήκαν με μέσον κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.
Τώρα, ήρθε η ώρα της προσωπικής ευθύνης. Ηρθε η ώρα να αλλάξουν ρότα. Να φύγουν από το βυθιζόμενο καράβι της υποταγής σε πλαστά διλήμματα αφεντών της χώρας και υποτελών τους. Να δείξουν ότι η παράνομη απόφαση δεν πρέπει να υλοποιηθεί. Να πάνε από Δευτέρα στις συνελεύσεις. Να ακούσουν, να μιλήσουν, να αγανακτήσουν (και με τον εαυτό τους ορισμένοι). Να βρίσουν, να φωνάξουν, να τα ρίξουν όλα στο κακό κράτος, να επικαλεστούν ακόμη και τη… ΧΑ που θα δείρει τους κακούς πολιτικούς. Αλλά να πάνε. Και μετά, να πάνε και στην πορεία. Και να μείνουν έξω από τις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας. Και να πάνε στην πορεία και την άλλη μέρα. Και να καλέσουν τους γονείς, τα αδέρφια, τους συναδέλφους τους, τους γείτονες.
Οι 2.500 άνεργοι εκπαιδευτικοί, εκτός από βαρύτατο χτύπημα στη διαδικασία μόρφωσης (την όποια, δεν το εξετάζουμε τώρα αυτό) είναι 2.500 λιγότεροι καταναλωτές, άρα νέα μειωμένα έσοδα για την κυβέρνηση του Μνημονίου. Αρα, νέοι φόροι για όλους. Ο φαύλος κύκλος της γελοιότητας των επιχειρημάτων («θα βγούμε στις αγορές το 2011…» θα συνεχιστεί.
Αλλά πρέπει να συνεχιστεί και ο δρόμος της μοναδικής επιλογής: αγώνας. Παλιά λέξη, κρύα. Γραφική και ανήκουσα στην «ξύλινη γλώσσα». Οσο ξύλινη, όμως, είναι αυτή η γλώσσα, άλλο τόσο ατσάλινη είναι η σπάθα των απολύσεων.
Ο Γιάννης, η Φανή, η Γεωργία, ο Δημήτρης, δεν θα ανήκουν πλέον στο εκπαιδευτικό δυναμικό της χώρας. Δεν θα έχουν καν το δικαίωμα να βρουν δουλειά (εκτός κι αν η κυβέρνηση πιστεύει ότι θα βρουν!). Δεν θα μπορούν να πληρώσουν το δάνειο. Και αύριο, δεν θα μπορούν να ψωνίζουν Κυριακή απόγευμα από τα ανοιχτά εμπορικά…
Διότι η συνεχιζόμενη καταλήστευση της χώρας από ιμπεριαλιστικά κεφάλαια, δεν έχει τέλος.
Θα έχει, αν ένας άλλος νόμος επικρατήσει. Αυτός του αγώνα.
Ξύλινο, ε; Πόσο πραγματικό όμως!

Διαβάστε περισσότερα...

Η γραβάτα

Μόλις είχα φύγει από την εκκλησία, από την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, με το αντίδωρο ακόμη στο χέρι. Ηταν πολύ νόστιμο, γιατί ο παπα-Νικόλας φρόντισε να μου δώσει από το ζυμωτό, που ξέρει πόσο μου αρέσει. Ολο το πρωί, βέβαια, με ενοχλούσε λίγο η γράβατα, γιατί δεν την είχα δέσει καλά (α, είμαι παραδοσιακός εγώ, δεν αγοράζω από εκείνες με τον έτοιμο κόμπο). Ετσι, κατεβαίνοντας τα σκαλιά της περίκαλλης εκκλησίας μας (μεγάλη η Χάρη του Αγίου Βαλαντίου του θαυματουργού), σκέφτηκα το πιο απλό: να αξιοποιήσω τον χρόνο που είχα μέχρι να πάω στην καθιερωμένη τσιπουροποσία με τα παιδιά. Ετσι λέμε πάντα: τα παιδιά. Κι ας φτάσαμε ήδη τα 66.
Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, πήγα. Ψωνίζω από συγκεκριμένο μαγαζί, σαράντα χρόνια τώρα. Θυμάμαι, ήταν σε ένα στενάκι δίπλα από την πλατεία, αλλά με τον καιρό, τα κατάφερε και άνοιξε ένα μεγαλύτερο, ακριβώς πάνω στην πλατεία. Εμαθα ότι πάντρεψε και την κόρη του, με τον γιο ενός γιατρού. Καλά παιδιά. Και έχουν και περιουσία. Αφού πηραν σπίτι και στη θάλασσα.
Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, πήγα στον Γιώργη. Ε, Γιώργη τον λέμε πια, τόσα χρόνια, γνωριστήκαμε. Κανα δυο φορές, μου έστειλε και κάρτα στη γιορτή μου, ενώ κάποια Χριστούγεννα, μου είχε στείλει και ένα κρασί, με ετικέτα προσφοράς: δύο γραβάτες στην τιμή της μίας. Ηξερε τι έκανε, καλός έμπορος. Γιατί εγώ, τις αγαπάω τις γραβάες. Τριάντα επτά έχω. Να τις ξεχωρίζω. Διότι, πώς να το κάνουμε; Δεν μπορείς να πας σε κάθε γάμο με ην ίδια γραβάτα. Ούτε στην εκκλησία- ειδικά εκεί! - κάθε Κυριακή με το ίδιο χρώμα. Αλλάζοντας κοστούμι, αλλάζεις και τη γραβάτα. Απλά πράγματα.
Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, μπαίνω στο μαγαζί.
- Γεια σου Γιώργη
- Γεια σου και σένα. Χρόνια Πολλά (Κυριακή της Ορθοδοξίας γαρ. Και ήξερε ο Γιώργης να με κάνει να αισθάνομαι άνετα)
- Μια γραβάτα θέλω
- Μα, εμείς τι είμαστε εδώ; Να μην σε εξυπηρετήσουμε; Να μη δώσουμε στον καλύτερο πελάτη μας, την καλύτερη γραβάτα, στην καλύτερη τιμή;
- Εντάξει Γιώργη, άσε τις γαλιφιές, μια απλή θέλω. Εχουμε τα τσίπουρα μετά και δεν θέλω να με σφίγγει, ούτε να κάνω εντύπωση. Και σε ποιον να κάνω εντύπωση; Μήπως θα γυρίσει εμένα να με κοιτάξει καμία;
- Μα, μη λες τέτοια! Νεότατος είσαι!
- Εεε, άστα αυτά, πέρασε εμένα ο καιρός μου...
- Καλά, εντάξει, δεν σε τσιγκλάω. Για πες, τι χρώμα θες;
- Μια μαύρη, μια κλασική.
- Σούλαααααα. Σούλαααααα


(Πω πω μια Σούλα!!!! Ντροπή! Είναι και Κυριακή της Ορθοδοξίας!)
Αυτή τη Σούλα, πρώτη φορά την έβλεπα. Αφράτη, τσαχπίνα και ευγενική
- Καλημέρα σας, πώς είμαστε σήμερα;
- Καλημέρα σας. Μια χαρά. Χρόνια πολλά
- Είναι καμιά γιορτή και δεν το ξέρω;
- Κυριακή της Ορθοδοξίας!!! Δεν το θυμάστε;
- Από πού να το θυμάμαι;
- Από την εκκλησία και τα θρησκευτικά και την παράδοσή μας.
- Δεν πάω εκκλησία!
- Α, με συγχωρείτε, ο κόσμος μας είναι φτιαγμένος για τα μεγάλα και τα ωραία.
- Δηλαδή;
- Η πίστη σώζει
- Ποιον;
- Ολους μας!!!
- Από τι;
- Μα, από την αμαρτία!
- Δεν υπάρχει αμαρτία, υπάρχει καλό και κακό
- Μα, τι λέτε τώρα! Τόσοι Αγιοι Πατέρες, η Εκκλησία μας, η παράδοσή μας, το βεβαιώνουν!
- Ποιο;
- Οτι υπάρχει αμαρτία!
- Πού;
- Παντού!
- Εγώ, τώρα που δουλεύω εδώ, Κυριακή πρωί, με το παιδί στη μάνα μου, χωρισμένη, με 320 ευρώ χωρίς ασφάλιση, αμαρτάνω;
- ...............
- Κι αν δεν αμαρτάνω εγώ, αμαρτάνει το αφεντικό μου;
- Εεε, όχι δεν αμαρτάνει
- Γιατί; Αφού είναι Κυριακή, μέρα του Θεού, που θα λέγατε κι εσείς
(Γάτα η Σούλα)
- Δεν ξέρω, αλλά το λέει ο νόμος
- Ποιος νόμος;
- Αυτός της κυβέρνησης
- Οτι;
- Οτι μπορούν να είναι ανοιχτά τα μαγαζιά τις Κυριακές
- 320 ευρώ, χωρίς ασφάλιση...
- Ναι, εντάξει, καταλαβαίνω
- Οχι, δεν καταλαβαίνετε!!! ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ! Ηρθα εδώ για να έχω μια δουλειά, μπας και μπαλώσω καμιά τρύπα. Με απέλυσαν από το εργοστάσιο των ζυμαρικών, γιατί ο τύπος πήγε τα πάντα στη Βουλγαρία, για να κερδίζει περισσότερα. Αλλά τη βίλα την έφτιαξε
- Με τη δουλειά του!
- Εγώ δούλευα. Αυτός έδινε εντολές
- Αυτός είναι εργοστασιάρχης
- Με τη δική μου πλάτη και τα δικά μου χέρια. Για δείτε εδώ το πόδι μου. Οχι, δείτε, σας παρακαλώ. Εδώ, κάτω από το γόνατο
- Σας παρακαλώ, είναι Κυριακή...
- ΔΕΙΤΕ!
Είδα. Ενα βαθούλωμα
- Πώς το πάθατε;
- Οταν κουβαλούσα κάτι κουτιά για τη συσκευασία, παραπάτησα, γλίστρησα, έπεσα πάνω σε έναν μοχλό της μηχανής διαλογής και μου τρύπησε το πόδι
- Λυπάμαι...
- Εγώ να δείτε!
Μεσολαβούν είκοσι δευτερόλεπτα αμηχανίας, από αυτά που δεν θέλεις να ζεις, ακριβώς γιατί σου δείχνουν ότι δεν ζεις.
- Σούλα, δεν εξυπηρετείς τον κύριο;
- Τον εξυπηρετώ
- Αργείς
- Δουλεύω
- Αργείς
- Δεν αργώ!
- Μη μου σηκώνεις εμένα τη φωνή!
- Εγώ: Γιώργη, μη φωνάζεις στο κορίτσι
- Ασε με σε παρακαλώ!Είκοσι μέρες εδώ, όλο απαιτήσεις. Θέλει, λέει, ασφάλιση! Τι ασφάλιση κορίτσι μου; Εδώ δεν έχουμε να πληρώσουμε το ρεύμα, μου θες και ασφάλιση;
- Να κλείνατε τα μαγαζιά όταν σας καλούσε ο Σύλλογος
- Δεν γίνεται. Και δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω. Εξάλλου, αν δεν ανοίξω μια μέρα, θα μου φάει τη δουλειά το νέο mall.
- Την έχεις χάσει ήδη τη δουλειά. Γι' αυτό μου δίνεις 320 ευρώ
- Σούλα!!
- Τι; Ψέματα λέω;
- Δεν λες κι ευχαριστώ, που έχεις ένα κομμάτι ψωμί! Εμ βέβαια, έτσι είστε εσείς οι νέοι: μπαίνετε σε ένα μαγαζί και θέλετε να μας κάνετε πλύση εγκεφάλου. Μπορεί να είσαι και αριστερή!
- Πλύση εγκεφάλου, σας κάνει όποιος λέει ότι, αν ανοίξετε Κυριακή, θα βγάλετε κι άλλα λεφτά. Οτι θα προσλάβετε κόσμο. Οτι θα πέσουν οι τιμές. Οτι θα έρθει η ανάπτυξη.
- Σούλα! Πρόσεξε τι λες!
- Γιατί; Θα με απολύσεις;
- Μπορεί
- Ε, διώξε με, να πάρω ταμείο ανεργίας κι εγώ
- Σούλα!
- Αει παράτα μας
..........................................................
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήξερα, πόσο θόρυβο κάνει η πόρτα του μαγαζιού του Γιώργη. Νόμιζα ότι, επειδή είναι από τις ασφαλείας, θα έκλεινε σιγά σιγά. Ούτε ήθελα να φύγει έτσι η Σούλα. Κρίμα. Αλλά και πάλι, γιατί εκνευρίστηκε; Καλά τα λέει ο Γιώργης. Δουλειά είχε. Λίγα λεφτουδάκια, δεν λέω, αλλά κάτι ειναι κι αυτό. Με τον καιρό, όλα θα πήγαιναν καλύτερα. Αισιοδοξία χρειαζόταν. Και πίστη στον Θεό. Ολα τα άλλα, θα έρχονταν.

* Αφορμή στάθηκε το εξής δημοσίευμα

** Ο Αγιος Βαλάντιος είναι δανεισμένο από το θεατρικό του Δημ. Ψαθά, "Εταιρεία Θαυμάτων"

Διαβάστε περισσότερα...

Μέχρι την παρέλαση

Στο ποδόσφαιρο, ένα βασικό στοίχημα και ορόσημο για τους νέους προπονητές - συνήθως τους αμφιλεγόμενους - είναι η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Είναι η περίοδος κατά την οποία οι προπονητές, με βάση την πίεση προέδρων, "ειδικών", οπαδών, φιλάθλων, ποδοσφαιριστών και δημοσιογράφων (εντάξει, ορισμένων, όχι όλων εκ των παραπάνω), αποφασίζουν ότι τα αποτελέσματα της ομάδας "δεν είναι αυτά που πρέπει". Οπότε, φταίει ο προπονητής, ο οποίος απολύεται με συνοπτικές διαδικασίες.
Στη χώρα μας, η νέα δικομματική κυβέρνηση ήδη έχει χάσει τον αέρα της φρέσκιας, της ανανεωτικής προσπάθειας, της αλλαγής. Ηδη, βαδίζει σε έναν μονόδρομο που έχει χαράξει η αστική τάξη της χώρας (όπως και όσο υφίσταται) και επιβάλλει όσα μέτρα τής επιβάλλουν. Οι απολύσεις των διαφόρων ειδικοτήτων δημοσίων υπαλλήλων αποτελούν την αιχμή του δόρατος των μέτρων που για άλλη μια φορά λαμβάνονται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος στη Βουλή, για να δοθεί στη χώρα ένα τμήμα μιας κουτσουρεμένης δόσης, για να πληρωθούν τόκοι και χρεωλύσια ενός χρέους που δημιούργησαν όσοι δήθεν το πολεμούν.

Οι απολύσεις έχουν τον χαρακτήρα της Ιφιγένειας: όσοι απολυθούν, θυσία σε μια άκρως αμφισβητούμενη νεο-φιλελεύθερη πολιτική που έχει ιστορικά αποτύχει, σε όποιες χώρες έχει εφαρμοστεί, θα είναι οι καημένοι που θα δώσουν στους άλλους, στους μη απολυμένους, περιθώριο για να βγουν από την κρίση.
Οι επονομαζόμενες διαρθρωτικές αλλαγές θα συνεχιστούν, μέχρις ότου η επέλαση των ιδιωτών αφαιμάξει πολλά από τα δημόσια αγαθά. Οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, η παράδοση της αγοράς σε πολυεθνικές, ακολουθούν.
Αλλά, την ίδια ώρα, το χρέος δεν μειώνεται! Πώς γίνεται αυτό; Αφού οι θυσίες "πρέπει να πιάσουν τόπο". Αφού οι θυσίες "πιάνυν τόπο". Αφού η Ελλάδα βαδίζει "σε τροχιά ανάπτυξης.
Μήπως φταίει το σαθρό σύστημα της καπιταλιστικής κρίσης; Μήπως φταίει η ψεύτικη υπόσχεση για τη μείωση του χρέους; Μήπως φταίει η μη ορθολογική διαδικασία αποπληρωμής, που σε ένα κανονικό καπιταλιστικό κράτος, θα γινόταν... κανονικά; Μήπως φταίει ακριβώς όλο το σύστημα; Πώς γίνεται να παίρνεις δάνειο για να πληρώσεις δανεικά, αλλά αυτά να μη μειώνονται; Απλή λογική: ο δανειστής σου, δεν θέλει ποτέ να σε χάσει από πελάτη. Ετσι, εφευρίσκει τρόπους να αυξάνει το χρέος σου.
Επομένως;
Επομένως, δεν υπάρχει σωτηρία. Δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί, ή έστω να μειωθεί, το χρέος. Σε μια καπιταλιστική χώρα, της εξάρτησης και της υποταγής, είναι αδύνατον να αφεθεί ελεύθερος τέτοιος καλός πελάτης. Που, όχι μόνο πληρώνει, όχι μόνο εξυπηρετεί δικές σου εταιρίες (πετρέλαια π.χ.), αλλά αγοράζει και όπλα από σένα... αυξάνοντας το χρέος!
Ετσι κάπως, φτάνουν οι ομάδες στην παρέλαση. Διαλυμένες, χωρίς καλά αποτελέσματα, χωρίς ηθικό, χωρίς ελπίδα, με τον υποβιβασμό να φαντάζει πιθανότητα. Κι επειδή η Ελλάδα έχει ήδη υποβιβαστεί, υπάρχουν άλλες λύσεις: η απόλυση των προπονητών.
Διαβάστε περισσότερα...

Μια χιλιοπαιγμένη παράσταση

Αφραστον θαύμα! Κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Οσων, δηλαδή, τα τελευταία 39 χρόνια κυβερνούσαν τη χώρα. Οσων είναι πλήρως υπεύθυνοι για την κατάντια του λαού μας. Με τη μια ή την άλλη μορφή, το πολιτικό σύστημα επιλέγει να προωθεί τις απόψεις και θέσεις του, προς όφελος των ιδίων και των (υπο)στηρικτών τους.
Επί 39 χρόνια η εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας μας προσπάθησε να εκμεταλλευτεί όλα τα "όπλα" που της έδινε η διεθνής καπιταλιστική "τάξη" και να βελτιώσει τη θέση της στον παγκόσμιο και βαλκανικό - αιγαιακό ανταγωνισμό: ΕΟΚ (ΕΕ), ΝΑΤΟ, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ κ.λπ. Μας είπαν ότι, με την είσοδό μας στην ΕΟΚ, θα έτρεχαν λεφτά από τα μπατζάκια μας και οι Τούρκοι δεν θα είχαν συμμάχους στη διεθνή σκακιέρα. Ως γνωστόν, λεφτά έτρεχαν για λίγους με ψίχουλα για πολλούς, ενώ ο λογαριασμός ήρθε τώρα. Οσο για την Κύπρο, παραμένει διχοτομημένη, ενώ οι Τούρκοι καπιταλιστές δεν διστάζουν να εξωτερικεύουν τα προβλήματά τους και να λεονταρίζουν.

Μας έλεγαν ότι με τις θυσίες του 1990 - 1993 θα γλιτώναμε από τη σπατάλη της προηγούμενης δεκαετίας. Τότε ακριβώς άρχισε το ξεπούλημα της χώρας, με την ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ στην ιταλική πάλαι ποτέ Καλστετρούτσι. Μας έλεγαν ότι στόχος είναι η ΟΝΕ και το ευρώ. Οι νέες θυσίες και τα προγράμματα λιτότητας, προσπαθήθηκε να επικαλυφθούν με τη χρηματιστηριακή ευφορία και τις τεράστιες ανακατατάξεις σε περιουσίες.
Μετά, ήρθε η Ολυμπιάδα και η νέα Μεγάλη Ιδέα κατέλαβε κάθε χώρο, σημείο και πτυχή της κοινωνικής/πολιτικής επίσημης δημόσιας ζωής. Οι λίγοι αντιδρώντες, διαφωνούντες, προβληματισθέντες ή απλώς σκεπτόμενοι, αντιμετωπίζονταν τουλάιστον ως προδότες.
Κι από κοντά, νέοι εξοπλισμοί, νέοι διορισμοί, νέες συμφωνίες με εταιρίες τύπου Ζίμενς.
Μετά, θα επανιδρύαμε το κράτος, το οποίο επανιδρύθηκε για τα δικά μας παιδιά.
Και μετά, λες και σαν κανείς τους να μην είχε διαβάσει ούτε μία ξένη εφημερίδα για τα τεράστια προβλήματα από τη φούσκα με τα στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ, για την κατάρρευση της Λίμαν Μπράδερς, για την ένταση του ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστών σε Μεσόγειο, περιοχή του Κόλπου, Αφρική, Λατινική Αμερική και αλλού, ήρθε η κρίση.
Την οποία, δεν έκαναν το παραμικρό για να αντιμετωπίσουν. Κι έτσι ήρθε η τρόικα.
Κι έτσι, μετά από τρία μνημόνια, από εκατομμύρια απολύσεις, κλειστές επιχειρήσεις, μειώσεις μισθών, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, τα χρήματα υπάρχουν... για τους άλλους. Για τους μη γνωρίζοντες πατρίδα, αλλά και για τους δανειστές. Η μαύρη τρύπα επεκτείνεται, το χρέος του κράτους (αυτό, φυσικά, χωρά συζήτηση: ποιος το δημιούργησε, άραγε;) αυξάνεται, τα μνημόνια ξανάρχονται ή τέλος πάντων ετοιμάζονται.
Κι έτσι, σε ένα βυθιζόμενο καράβι, πρώτος φεύγει ο ελπίζων να σωθεί. Κι έτσι, οι άλλοι δυο καπεταναίοι, αναγκάζονται να συμφωνήσουν. Να παραμερίσουν τις τυπικού τύπου έχθρες τους και να συνεργαστούν "για το καλό της χώρας". Αν, όμως, το καλό της χώρας συμβαδίζει με το δικό μας καλό, γιατί δεν μειώνουν - έστω - τον ΦΠΑ στην εστίαση και στο πετρέλαιο, προκειμένου να αυξηθούν τα κρατικά έσοδα; Αν το δικό μας καλό είναι οι απολύσεις, γιατί δεν φορολογούν τους υπερπλούσιους εφοπλιστές;
Ρητορικά ερωτήματα! Με σαφείς απαντήσεις: Διότι δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα...
Το δικό μας μέλλον είναι έξω και ενάντια σε αυτά τα σχέδια. Ποιο να είναι; Και πού θέλετε να ξέρω; Εγώ θα το αποφασίσω; Εμείς. Μόνο εμείς, μόνοι μας εμείς.
Διαβάστε περισσότερα...

Θυμήθηκαν τον ΟΑΕΔ στη Ν. Μανωλάδα

Μια μορφή νομιμότητας αποφασίστηκε (από ποιους;) να εφαρμοστεί στη Νέα Μανωλάδα. Η "αμαρτωλή" φραουλοπαραγωγός περιοχή, με τις απάνθρωπες, βίαιες και τρισάθλιες συμπεριφορές στους μετανάστες, επιδιώκει να κινηθεί βάσει των περιθωρίων και δυνατοτήτων που δίνει ο νόμος.
Ετσι, σύμφωνα με το patrisnews.gr, στον ΟΑΕΔ Αμαλιάδας έχουν «ανοίξει» περίπου 4.648 θέσεις για ανειδίκευτους εργάτες γης, οι οποίοι θα εργάζονται εξάωρο με μεροκάματο 22 ευρώ + 3 ευρώ το εργόσημο.
Τις αιτήσεις για τις θέσεις υπέβαλλαν 125 παραγωγοί φράουλας, αφού, σύμφωνα με την ιστοσελίδα, αρκετοί από αυτούς συνελήφθησαν, μετά τα τραγικά γεγονότα του περασμένου Απριλίου και τις δολοφονικές επιθέσεις με όπλα, μιας οικογένειας παραγωγών. Και τότε, όπως θυμάστε, είχε αναδειχθεί για άλλη μια φορά το τεράστιο πρόβλημα με τη δουλικού τύπου εκμετάλλευση των μεταναστών.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα επίσης, "Με την κίνησή τους αυτή οι παραγωγοί του νομού στοχεύουν να εξαλείψουν τα προβλήματα που εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της φετινής καλλιεργητικής περιόδου, καθιστώντας παράλληλα το προϊόν τους πιο ανταγωνιστικό στις παγκόσμιες αγορές".
Βέβαια, φαίνεται και από την κίνηση αυτή, πόσο μεγάλη ήταν η εκμετάλλευση φθηνού και εξαθλιωμένου εργατικού δυναμικού.
Και, φυσικά, τίθεται το ζήτημα, γιατί δεν πήγαιναν οι Ελληνες να δουλέψουν. Η ιστοσελίδα το αφήνει να περάσει στο ντούκου και απλώς αναφέρει ότι "το αίτημα των παραγωγών για εργάτες γης μέσω ΟΑΕΔ ανοίγει την «πόρτα» για τα φραουλοχώραφα της Βουπρασίας και σε αρκετούς άνεργους Έλληνες εργάτες γης". Κανείς, όμως, δεν αναφέρει, τις αιτίες της μη απασχόλησης Ελλήνων ή γενικώς... "νόμιμων" στα φραουλοχώραφα. Οι Ελληνες θα ζητήσουν κανονικό μεροκάματο (έστω αυτό των 25 ευρώ), ενώ οι μετανάστες έπαιρναν 10 ευρώ...
Πολλοί Ελληνες, που, κατά τα άλλα, υπερασπίζονται το "δικαίωμά μας" να είμαστε μόνοι μας σ' αυτή τη γη και να μη δεχόμαστε "ξένους - μιάσματα", χρησιμοποιούσαν στις δουλειές τους ακριβώς αυτά τα "μιάσματα". Και, όταν ζητούσαν τα χρήματά τους, ο δρόμος της καταγγελίας στην αστυνομία ήταν πολύ εύκολος. Δεν είναι τυχαίο, που η έλευση τόσων μεταναστών, ήδη από το 1990 επί ΥΠΕΞ Σαμαρά, συνετέλεσε στην παραμονή στα ίδια επίπεδα και, κυρίως, στη μείωση των μεροκάματων στη χώρα.
Αυτά τα δίπολα της υποκρισίας ("έξω οι ξένοι" - μέσα οι ξένοι για τα χωράφια μας) αποτελούν συστατικό στοιχείο της καπιταλιστικής παραγωγικής διαδικασίας, ειδικά όταν εμπλέκεται με τις ακραίες εκφάνσεις της. Αυτές οι διαχωριστικές γραμμές στην αγορά εργασίας, στοχεύουν στη διάσπαση των εργαζομένων. Τόσο απλά...
* Το πλήρες κείμενο της ιστοσελίδας, εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Εμείς και οι άλλοι

Όταν εμείς βαλλόμαστε, βάλλεται ο κόσμος όλος. Όταν βάλλεται ο κόσμος όλος, ε, ας βάλλεται. Αυτός φταίει!
Μια τυπική διαδικασία ενσωμάτωσης και αποδοχής απόψεων που κυκλοφορούν ευρέως στην ελληνική κοινωνία τα τελευταία χρόνια. Απόψεις που προωθήθηκαν εντέχνως, συνεχώς κι αδιαλείπτως από όλον τον εσμό δημοσιογράφων, πολιτικών και των φερεφώνων αυτών. Απόψεις που θέτουν και προωθούν τον ατομικισμό, ως πλαίσιο λειτουργίας και σκέψης καθενός, στον μάταιο τούτο κόσμο.
Οι απαρχές της διαδικασίας αποσάρθρωσης αυτού που παλιότερα ονομαζόταν αλληλεγγύη, εμφανίζονται στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Ουσιαστικά, η μικροαστική αντίληψη τού «πλουτίστε», που προωθήθηκε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980, μέσω επιδοτήσεων και καταλήψεων θέσεων στο Δημόσιο, μέσω «εξυγίανσης» των προβληματικών επιχειρήσεων, μέσω της δημιουργίας νέων τζακιών, σχετιζόταν με τη μετεμφυλιακή και μεταπολιτευτική διαδικασία εμφάνισης στο προσκήνιο των «μη προνομιούχων».
Η συμμαχία των μικροαστικών στρωμάτων της χώρας, με τη μεσαία και μεγαλοαστική τάξη της χώρας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό το «μεγαλοαστική»), επέδρασε καταλυτικά στη διαμόρφωση πολιτικής «ειρήνευσης» στην ταξική αντιπαλότητα. Ετσι, στο εποικοδόμημα, αυτή η «ειρήνευση» επέδρασε πολλαπλώς: από τη Ρίτα Σακελλαρίου στο ΚΛΙΚ, από το φαίνεσθαι στο χρηματιστήριο, στο «όνειρο» και «καθήκον» των Ολυμπιακών Αγώνων, στο λάιφ στάιλ, στον κορεσμό με τον ψεύτικο αθλητισμό κ.λπ.
Ετσι, η συμμαχία διατρανωνόταν και φαινόταν αδιατάρακτη. Με συγκεκριμένες του κινήσεις, το πολιτικό σύστημα κατόρθωνε πάντα να εφευρίσκει και να βρίσκει εφεδρείες, ικανές να δίνουν μια νέα πνοή στις αποστεωμένες από πολιτικό όραμα ηγεσίες του. Τη μία με σοσιαλδημοκρατικού τύπου συμμαχίες, την άλλη με μορφώματα ακροδεξιάς έμπνευσης.
Κι έτσι, φτάσαμε στην «κρίση». Φτάσαμε στη θεωρία «φταίνε όλοι, πλην του πολιτικού προσωπικού». Ο εκπαιδευτικός, ο γιατρός, ο ναυτεργάτης, ο δημόσιος υπάλληλος, ο έμπορος – αναλόγως της περίστασης. Κάθε φορά, βρίσκονταν ή ευφερίσκονταν λαμογιές που έκανε το 1/1000 αυτών ή/και άλλων κλάδων. Κάθε φορά, εντυπωσίαζαν οι ειδήσεις επιλεκτικά εμφανιζόμενες, για τον δημόσιο λειτουργό που παρέβαινε τον όρκο του, για τον γιατρό που δεν σκεφτόταν τον Ιπποκράτειο όρκο, για τον αγρότη που έβρισκε τρόπο να λυμαίνεται επιδοτήσεις.
Η «κοινή γνώμη» των καναλιών, σε άμεση επαφή με τις «συγκλονιστικές ειδήσεις», έβριζε, λοιδωρούσε, αηδίαζε και δεχόταν αμάσητη την τροφή της εντυπωσιακής αποκάλυψης. Ετσι, ήταν έτοιμη να δεχτεί και τις απολύσεις τους ή την επιβολή πρόσθετων φόρων ή τις δυσμενέστερες ρυθμίσεις.
Εχθροί με εχθρούς ανάμεσά μας. Εμείς οι καλοί, οι άλλοι οι κλέφτες. Εγώ ο τίμιος, ο διπλανός μου ο απαράδεκτος. Εγώ που κάνω τον σταυρό μου κάθε που περνώ από εκκλησία, ο άλλος ο άπιστος. Εγώ ο μορφωμένος, ο άλλος ο απόφοιτος Στ’ τάξης Δημοτικού. Εγώ ο υπεράνω, ο έτσι, ο πάντα δίκιο έχων. Εγώ, ο τέλειος.
Όμως, όλες αυτές οι ψυχολογικού τύπου παρατηρήσεις, έχουν το υπόβαθρο που αναφέρθηκε. Εξωτερικοί παράγοντες επέδρασαν, ώστε ο διαχωρισμός και η συνακόλουθη απόλαυση των λιονταριών που κατασπαράσσουν σύγχρονους Χριστιανούς, να είναι οικείες εικόνες. Το «αίμα» κυριαρχεί – αρκεί να προέρχεται από τους άλλους. Η βία δεν είναι ανεκτή πάνω μας, αλλά «καλά του έκαναν του αλήτη» που έκλεψε.
Διασυρμός, διαπόμπευση, «χαρά», δικαιοσύνη.
Και μετά… ήρθε η υπόθεση της ΕΡΤ.
Και η πλειονότητα του κόσμου, ακριβώς επειδή ξέρει ότι θα έρθει η σειρά του, ή επειδή κατανοεί ότι η σειρά του πέρασε, αντιδρά.
Οσοι επιμένουν και αναζητούν τον «δημοσιογράφο που παίρνει παχυλό μισθό», λέει: αφού κάηκε το σπίτι μου, ας καεί και το σπίτι του διπλανού μου». Όμως, η νέα πολιτική αμορφοποίητη δράση, γεννήθηκε. Και θα αναταράξει. Σήμερα, αύριο, αργότερα; Αυτό το καθορίζουν οι εξελίξεις. Οι οποίες πλέον διαμορφώνονται και από τον λαό.
*ΣΗΜ. Ο Τίτλος είναι κλεμμένος από μαθήματα με το ίδιο αντικείμενο, της Ελεονώρας. Σκουτέρη – Διδασκάλου στον τομέα της Λαογραφίας, στο ΑΠΘ.

Διαβάστε περισσότερα...

Παπικοί συμβολισμοί

Ο νέος Πάπας είναι:
- ο πρώτος μη Ευρωπαίος
- ο πρώτος λατινοαμερικάνος
- ο πρώτος Ιησουίτης, άρα πιστός στις δύσκολες συνθήκες επιβολής του Θείου Λόγου, εξ ού και η λιτότητά του
- αρκετά ηλικιωμένος (76 ετών)
- Αργεντίνος, δλδ από χώρα με σκληρή δικτατορία (Βιντέλα) και επέλαση του ΔΝΤ
Ο νέος Πάπας:

- πήρε όνομα που παραπέμπει σε ένα από τα άλλα δύο μεγάλα τάγματα της Ρ/Κ Εκκλησίας: Φραγκίσκος (Φραγκισκανοί)
- τοποθετήθηκε καρδινάλιος από τον Ιωάννη Παύλο Β
- έχασε το 2005 την εκλογή του από τον Βενέδικτο (κάτι σαν τον Ιερώνυμο τον δικό μας δλδ)
- ήταν αουτσάιντερ
- είναι γόνος Ιταλών μεταναστών, άρα πληροί προϋποθέσεις της σκληρής ιταλικής εκκλησίας
- κατηγορήθηκε για κάτι περίεργα πράγματα στη διάρκεια της δικτατορίας (δείτε άλλα ποστ). Το λιγότερο που έκανε, ήταν να μην αντιδρά
- θεωρείται από τους συντηρητικούς καθολικούς της Λ. Αμερικής, που όμως έχει παράδοση στη θεολογία της απελευθέρωσης, δλδ σε παπάδες που συντάσσονταν ανοιχτά με απελυθερωτικά - αντάρτικα αριστερά και κομμουνιστικά κινήματα
- η εκλογή συμπίπτει με τον θάνατο του Τσάβες
Γιατί όλα αυτά; Διότι, από την εκλογή ιδίως τουο Βοϊτίλα και εντεύθεν, οι πάπες παίζουν ρόλο πολιτικό. Ο Πολωνός έπαιξε ρόλο στην αποσταθεροποίηση του ανατολικού μπλοκ, ο Γερμανός "εξήγγειλε" την άνοδο της χώρας του παγκοσμίως.
Τώρα; Τώρα, κατά πάσα πιθανότητα, ο νέος πάπας θα παίξει ρόλο στροφής των ριζοσπαστικών κοινωνιών της Λ. Αμερικής στον δρόμο του δυτικού κοινοβουλευτισμού, μέσω εκλογών μεν, αλλά με αφόρητες πιέσεις από τον βόρειο μεγάλο μπαμπά. Επίσης, καταδεικνύει ότι οι πολύ ισχυροί, προσπερνούν τους αναπτυσσόμενους (Βραζιλία, Ινδία κ.λπ.) και συντάσσονται με τους λίγο πιο "καλά παιδιά", που δέχθηκαν το ΔΝΤ, άρα προωθούν τις "καλές ιδέες και λύσεις". Γενικά, το κέντρο βάρους για τα επόμενα λίγα χρόνια, (διότι σύντομα θα αποχωρήσει κι αυτός), θα μετατοπιστεί και στη Λ. Αμερική, όπου ήδη η Κίνα κάνει τρομερά ανοίγματα και τσιμπάει πολλές "επενδύσεις". Κατανοητό, λοιπόν;
Περισσότερα, όταν εμφανιστούν νέα στοιχεία Διαβάστε περισσότερα...

Προφανώς φταίνε οι εκπαιδευτικοί...

Στις 17 Μαΐου αρχίζoυν φέτος οι πανελλαδικές εξετάσεις. "Και τι με νοιάζει εμένα;", θα αναρωτηθείτε, αν δεν είστε από εκείνους τους γονείς που ξενυχτούν περισσότερο από τα παιδιά τους και έχουν μάθει απ' έξω κάθε κριτήριο αξιολόγησης για κάθε θέμα έκθεσης που πιθανώς να "μπει στις εξετάσεις".
Σε νοιάζει και σένα. Διότι, αν βάλεις κάτω τις ημερομηνίες, θα δεις ότι, με ευθύνη του κράτους, το διδακτικό έτος φέτος ανερχόταν σε (μάξιμουμ) 142 - 144 περίπου ημέρες για το Λύκειο! Εξηγούμαστε. Το διδακτικό έτος αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου και λήγει στις 30 Ιουνίου (το σχολικό, στις 31 Αυγούστου). Τα μαθήματα όμως, άρχισαν στις 11 Σεπτεμβρίου και λήγουν στις 15 Μαΐου. Αν μετρήσει κανείς μία προς μία τις εργάσιμες ημέρες αυτό το διάστημα, θα διαπιστώσει ότι ανέρχονται σε 150 (έχουμε αφαιρέσει επίσημες σχολικές αργίες, όπως 17 Νοέμβρη, Τριών Ιεραρχών, γιορτή της Σημαίας). Αν αφαιρεθούν πέντε περίπατοι και μία επαιδευτική εκδρομή (τουλάχιστον) συν μία ημέρα πιθανής τοπικής επετείου (π.χ. πολιούχος ή επέτειος απελευθέρωσης), οι ημέρες μειώνονται έως και στις 142!
Αυτό όμως, ουδόλως απασχολεί το υπουργείο και τα "παπαγαλάκια" που ρίχνουν την ευθύνη στους εκπαιδευτικούς... οι οποίοι κάαααθονται. Ουδόλως απασχολεί το ότι, επίσης, οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου, ουσιαστικά θα έχουν διακόψει την παρακολούθηση από πριν το Πάσχα, δηλαδή από τις 26 Απριλίου! Αν, δε, κάποιος μαθητής (είναι πάγια τακτική) έχει κρατήσει απουσίες για να τις κάνει στο τέλος της χρονιάς, προκειμένου να διαβάσει επιμελέστερα, θα μπορεί να διακόψει την παρακολούθηση στο σχολείο ακόμη και από τις αρχές Απριλίου!
Φυσικά... φταίνε οι εκπαιδευτικοί για αυτό!
Σε αυτό το κείμενο, δεν είναι στόχος να φανεί ότι θα πρέπει να αυξηθεί, για παράδειγμα, ο αριθμός των ωρών διδασκαλίας ή η επέκταση του διδακτικού έτους, είτε πριν την 1η Σεπτεμβρίου είτε μετά την 30η Ιουνίου. Κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο, λόγω ακριβώς του καιρού: σκεφτείτε έναν και μόνο καύσωνα στα τέλη Αυγούστου.... Οπως ακριβώς συμβαίνει εκ του αντιστρόφου στις βόρειες χώρες, όπου μαθήματα δεν γίνονται για μεγάλο διάστημα (ποικίλλει από χώρα σε χώρα) στη διάρκεια της καρδιάς του χειμώνα.
Στόχος είναι, λοιπόν, να διαφανεί ότι, όσοι δήθεν κόπτονται για την "εύρυθμη λειτουργία των σχολείων", είναι οι ίδιοι που αποφασίζουν, πότε θα αρχίσουν οι πανελλαδικές. Αυτοί που δεν έδωσαν χρήματα για προμήθεια πετρελαίου στους Δήμους, μειώνοντας το κόστος της κρατικής επιχορήγησης, προς τέρψιν των αριθμών της τρόικας και του μνημονίου. Οι ίδιοι, που ζήτησαν από τους διευθυντές να υπολογίσουν, πόσα κορμιά μπορούν να στοιβαχτούν σε μια αίθουσα, όπως συνέβαινε παλιά, με τις ετικέτες "καθημένων" και "ορθίων" στα λεωφορεία. Οι ίδιοι, που αβίαστα λένε ότι θα μειωθούν οι αναπληρωτές, χωρίς να γίνουν προσλήψεις μόνιμων. Αυτοί, που, παρότι μειώνουν τον μισθό των εκπαιδευτικών, επιδιώκουν να τους μεταθέτουν όπου δει (σχετικό αυτό το "δει"), να τους κρατούν όλη μέρα στο σχολείο περιφερόμενους, καθώς δεν υπάρχουν γραφεία για όλους, να τους ενιαιοποιούν τις περιοχές μετάθεσης και, βεβαίως, να τους αυξάνουν το κόστος διαβίωσης.
Αλλά, ως γνωστόν, φταίνε οι εκπαιδευτικοί...
Διαβάστε περισσότερα...

Ενας ακόμη αριθμός

Η είδηση είναι πολύ "απλή", ολιγόλογη: Τραγικό τέλος βρήκε εργαζόμενος που τραυματίστηκε θανάσιμα (στις 26/2/13), όταν έπεσε από ύψος, κατά την εκτέλεση εργασίας αποξήλωσης μεταλλικής δοκού σε εγκαταστάσεις εταιρείας στο Κορωπί. Αυτοψία διενεργείται από κλιμάκιο επιθεωρητών του ΣΕΠΕ και τα αποτελέσματά της θα διαβιβασθούν στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή. (εδώ). Ε και; Ενας ακόμη νεκρός εργάτης. Ενας ακόμη άνθρωπος νεκρός. Μια ακόμη τραγική ιστορία, από αυτές που ούτε καν μας αγγίζουν. Δεν έχουμε απλώς συνηθίσει το τέρας. Το προσπερνάμε κιόλας. Ζούμε μαζί του και, σε λίγο, θα του δίνουμε και πασατέμπο. θα του φερόμαστε σαν το κατοικίδιό μας.
Μια ζωή ακόμη... Ενας άνθρωπος, αγνώστων στοιχείων, ηλικίας, οικογενειακής κατάστασης. Ενας αριθμός που
θα προστεθεί σε άλλους αριθμούς στο τέλος του έτους από το ΣΕΠΕ. Μια απλή, ούτε καν μονόστηλη είδηση (η φωτογραφία είναι μεγαλύτερη από την είδηση).
Σκεφτείτε λίγο τις πιθανές προτεραίες και υστεραίες καταστάσεις αυτής της είδησης.
- Για να εργάζεται, πάει να πει ότι είχε τη "διορατικότητα" να δεχθεί μείωση μισθού ή/και εκ περιτροπής εργασία
- Για να εργάζεται σε τέτοια δουλειά, προφανώς δεν ήταν "υψηλού" μορφωτικού επιπέδου (αν και στις μέρες μας, δεν αποκλείεται)
- Αν ήταν παντρεμένος και με παιδί, τα δεινά τώρα αρχίζουν: σοκ, κλάμα, πένθος, άγχος, εφιάλτες, αγωνία... θέλετε κι άλλα; Χώρια το τρέξιμο με τα έγγραφα, με τη σύνταξη, με τα πιστοποιητικά θανάτου, με πιθανή απόσειση ευθυνών από την εταιρία... Χώρια την πιθανή συγκάλυψη, αφού ελάχιστοι θα μπορέσουν να διαπιστώσουν, αν και πόσα μέτρα προστασίας υπήρχαν, αν υπήρχε δυνατότητα να ληφθούν μέτρα, αν, αν, αν...
- Αν δεν ήταν παντρεμένος, αλλά απλώς σε σχέση, η κοπέλα του θα κλαίει βουβά
- Αν δεν είχε καν σχέση (πού να βρει, με τέτοια αφραγκία;), το άγχος χάθηκε με τον ίδιο
Κι όλα αυτά, επειδή βρισκόταν σε μια δουλειά, επειδή εργαζόταν από κάποιο ύψος.
Φευ! Η Ρεάλ κέρδισε την Μπάρτσα, εξάλλου. Εχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Διαβάστε περισσότερα...

Υποκρισία στην καθολική εκκλησία

Την παραίτησή του υπέβαλε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της Σκωτίας, καρδινάλιος Κιθ Ο' Μπράιαν, ο οποίος κατηγορείται για «ανάρμοστες πράξεις» που φέρεται να διέπραξε πριν από 33 χρόνια. Η παραίτησή του έγινε δεκτή από τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ'. Σύμφωνα με το BBC, ο Ο'Μπράιν δεν θα λάβει μέρος στο Κογκλάβιο που θα εκλέξει τον επόμενο πάπα.
Φαίνεται ότι, εν όψει εκλογών, παίζονται κι άλλα παιχνίδια στο Βατικανό. Δυστυχώς, το καυτό αυτό θέμα, των σξουαλικών κακοποιήσεων παιδιών, που δεν άγγιξε καν η καθολική εκλησία, θα παίξει τον ρόλο της στην εκλογή νέου Πάπα, αλλά όχι στην ουσία του: Δηλαδή, πώς θα πρέπει ορισμένοι να απολογηθούν (εάν αποδειχθεί ότι έχουν προβεί σε σεξουαλικές επιθέσεις) και πώς θα σταματήσουν να λένε, από τη μια ότι η ομοφυλοφιλία είναι κάτι "κακό" και από την άλλη, να κάνουν ορισμένοι εξ αυτών, όσα κατηγορούν ως "κακό". Η υποκρισία των καθολικών (εν προκειμένω, διότι για αυτούς συζητάμε τώρα) είναι τεράστια και σε άλλα ζητήματα, όπως, για παράδειγμα, αυτό του συγχωροχαρτιού ή της Ιεράς Εξέτασης.

Προέρχεται, δε, αυτή η υποκρισία, από την ίδια την ουσία μιας ψεύτικης παροχής υποσχέσεων για μεταθανάτια ζωή στρωμένη με λουλούδια, σε έναν παράδεισο ανείδωτο. Η πίστη δεν μετριέται με τον αριθμό των Ave Maria, αλλά με την ουσία των όσων πιστεύουν οι άνθρωποι για το θέμα της Θείας δύναμης. Οσο η επιστημονική ανακάλυψη και πρόοδος θα υπεισέρχεται σε ζητήματα απαντήσεων για το είναι της ζωής, τόσο οι κράχτες της δικής τους καλοπέρασης και έμποροι υποσχέσεων, θα μπαίνουν στη θέση τους.
Οσο για τον συγκεκριμένο καρδινάλιο; Τον 74χρονο κατήγγειλαν τρεις εν ενεργεία ιερείς και ένας πρώην ιερέας.
Ένας από τους ιερείς καταγγέλλει ότι υπήρξε θύμα «μη επιθυμητών φροντίδων» από τον καρδινάλιο κατά τη συνέχεια μίας βραδιάς μέθης. Ένας δεύτερος υποστηρίζει ότι ο καρδινάλιος επωφελήθηκε της ευκαιρίας στη διάρκεια ολονύκτιων προσευχών για να έχει μαζί του ανάρμοστες επαφές.
Οι καταγγελίες έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς διατυπώνονται σε μία στιγμή κατά την οποίαν τα σεξουαλικά σκάνδαλα εξακολουθούν να ταράζουν συθέμελα το οικοδόμημα του καθολικισμού.
Ο 74χρονος καρδινάλιος -γνωστός για τις ειλικρινείς απόψεις που εκφέρει για το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας- επέλεξε να μην λειτουργήσει την τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου, ενώ έχει ήδη ζητήσει νομική υποστήριξη για να αντικρούσει τις κατηγορίες, που έρχονται ένα μήνα πριν συμπληρώσει 75 χρόνια ζωής και αποσυρθεί από τον ιερατικό βίο. Διαβάστε περισσότερα...

Ομορφάντρα μουοουουουου!!!!

Tι θα έχει το 2012 μέσα? Την μάνα του και τον πατέρα του θα έχει μέσα μεγάλε!! Δεη, Οτε, Ευδαπ, Χαράτσια, Κεφαλικούς φόρους, Τεκμήρια, Ασφάλειες, Πράσινα τέλη....άν έχεις λεφτά!!! Σε κόβω να μην έχεις...

Ομορφάαααααντρα μουυυυυ... ΔΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ!!!!! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ... θα σου βάλω και βαζελίνη να γλιστράει...!!!!
Αντε, και καλή χρονιά Διαβάστε περισσότερα...

"Η αντεργατική στάση ορισμένων εκδοτών"

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Θεσσαλίας, Στ. Ελλάδας και Εύβοιας, χαιρετίζει την αγωνιστική στάση των συναδέλφων που συμμετείχαν στην 24ωρη απεργία της Τετάρτης 30 Νοεμβρίου 23011.
Οι ελάχιστες εξαιρέσεις εφημερίδων που εκδόθηκαν μετά από την εκβιαστική πολιτική των εκδοτών τους, δεν ακυρώνει τον χαρακτήρα της κινητοποίησης.

Η ΕΣΗΕΘΣτΕ καταγγέλλει την αντεργατική κίνηση των εκδοτών των εφημερίδων ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ της Καρδίτσας, ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ Τρικάλων και ΛΑΜΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ της Λαμίας που κυκλοφόρησαν την επομένη της δημοσιογραφικής απεργίας. Πρόκειται για απεργοσπαστικές εκδόσεις που στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα και τις διεκδικήσεις του συνόλου των εργαζομένων της χώρας.
Οι συγκεκριμένοι εκδότες θα κριθούν από την τοπική κοινωνία. Η Ενωση Συντακτών, από την πλευρά της, θα ελέγξει πειθαρχικά τους δημοσιογράφους που εργάσθηκαν για την έκδοση των συγκεκριμένων φύλων και έγιναν μοχλοί της αντεργατικής συμπεριφοράς των συγκεκριμένων εκδοτών.

Η Διοίκηση

ΒΟΛΟΣ 1/12/2011

*ΣΗΜ.: Βέβαια, δεν αναφέρεται ότι η Ενωση επί χρόνια, ακόμη και μέλη του Δ.Σ. δεν τηρούσαν συμβάσεις ή ότι δεν γινόταν τίποτε ουσιαστικό για εργοδοτικές αυθαιρεσίες. Εφτασε, όμως, ο κόμπος στο χτένι και να δούμε, πώς η νέα διοίκηση θα χειριστεί την απαξίωση των μελών σε αυτή, και, κυρίως, πώς θα τα πείσει για μαζικές ενωτικές δράσεις. Διότι επί χρόνια, επίσης, το Δ.Σ. επιχειρούσε να ασχοληθεί μόνο με τα οικονομικά.
Διαβάστε περισσότερα...

Σιγά μην κλάψουν, σιγά μη φοβηθούν

Σε ακόμη μία σύλληψη οφειλέτριας στο Δημόσιο προχώρησαν άνδρες της αστυνομίας στην Πάτρα. Είναι 74χρονη, διευθύνουσα σύμβουλοςμια κατασκευαστικής κ.λπ. εταιρίας, που χρωστά 3,6 εκατ. ευρώ! Ξέρετε πόσο είναι αυτό το ποσό; Πολύ! Αν, δε, κάνει κάποιος μια απλή πρόσθεση, των οφειλών όσων έχουν συλληφθεί το τελευταίο διάστημα για χρέη στο δημόσιο, θα βγάλι μια σούμα κοντά στα 10 εκατομμύρια. Πολλά λεφτά. Αλλά, τι έγινε με αυτές τις συλλήψεις; Δύο εκ των πρώτων χρονικώς συλληφθέντων, δήλωσαν πρόθεση να υπαχθούν στο άρθρο 99 (πτώχευση κ.λπ) και ότι δεν πλήρωναν τα χρέη για να πληρώνουν τους μισθούς! Μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια μας...

Στις δε δίκες που ακολούθησαν, τους επιδικάστηκε μια ποινή με τριετή αναστολή, εξαγοράσιμη. Κατά τα λοιπά... ουδέν! Οι δε συλληφθέντες, ήταν όλοι τους ιδιοκτήτες (ή με άλλον τρόπο υπεύθυνοι) μεγάλων εταιριών: κατασκευαστικών, καλλωπισμού, καναλιού κ.τ.ο. Ουδείς μικροοφειλέτης συνελήφθη. Οχι επειδή δεν μπορούσε το κράτος να τους συλλάβει, αλλά επειδή ο εντυπωσιασμός είναι χρήσιμος σε μια τέτοια περίοδο, ως προσπάθεια εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας. Μια προσπάθεια που στοχεύει κυρίως στον εξευμενισμό, χωρίς να διαφαίνεται στην πράξη απόδοση των οφειλομένων. Μπορεί, βεβαίως, οι συλληφθέντες να έχασαν για λίγο τη θαλπωρή της μερσεντές, αλλά πέραν τούτου, ουδέν.

Χρήματα δεν φαίνεται να επιστρέφονται, το κράτος δεν εισπράττει και ο ισολογισμός παραμένει αρνητικός. Αυτή είναι η μία πλευρά. Η άλλη, είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση, σε αυτό το σύστημα, να επιδιωχθεί και να υλοποιηθεί πραγματική τιμωρία των οφειλετών. Διότι αυτοί οι οφειλέτες είναι εκ των κολώνων του συστήματος, είναι πιθανώς οι χρηματοδότες, είναι οι διευθύντες παρασκηνιακώς. Ο εξευμενισμός και η προσπάθεια να φανεί ότι "το κράτος δουλεύει", είναι ένα μέτρο ευκαιριακό και συγκυριακό. Δεν μπορεί ο ένας στυλοβάτης να καταδικάζει τον άλλον. Πού θα οδεύσει το σύστημα; Πού θα στηριχτεί; Στον λαό; Αδύνατο. Γι' αυτό δεν υπάρχει καμάι αμφιβολία ότι κι άλλες συλλήψεις θα γίνουν. Αλλά ουσιαστικά, δεν θα γίνει τίποτε.

Διαβάστε περισσότερα...

«Λαϊκή Συσπείρωση» Τρικάλων: Καταγραφή δημοτικής περιουσίας ενόψει εκποιήσεων

Η Δημοτική Αρχή χρησιμοποιεί την καταγραφή και την «αξιοποίηση» της δημοτικής περιουσίας, με αφορμή και τα ελλείμματα του Δήμου Τρικάλων προκειμένου να ξεπουλήσει μεγάλο μέρος της. Αυτή η προσπάθεια καταγραφής της περιουσίας, που γίνεται από όλους τους Δήμους της χώρας, εντάσσεται στο γενικότερο σχέδιο ιδιωτικοποίησης, εκχώρησης και εκμετάλλευσης της από ελληνικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια και της τιτλοποίησης της για αποπληρωμή του δημόσιου χρέους της χώρας.

Ο Καλλικρατικός Δήμος Τρικάλων κατέχει ακίνητη περιουσία που υπολογίζεται με αντικειμενικές αξίες σε τριακόσια δεκαπέντε εκατομμύρια ευρώ.
Τεράστια περιουσία που συνδέεται με την εφαρμογή επιχειρησιακών ευρωπαϊκών προγραμμάτων, που στόχο έχουν να υποθηκεύσουν και να δεσμεύσουν την περιουσία του κράτους και των δήμων, με αποικιακού τύπου συμφωνίες, στα συμφέροντα μονοπωλιακών επιχειρήσεων της Ε.Ε. για να εξασφαλίσουν αμύθητα κέρδη και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους, ιδιαίτερα σ’ αυτή την περίοδο γενικευμένης καπιταλιστικής κρίσης.

Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η εφαρμογή του προγράμματος «Ήλιος». Είναι γνωστή η επιστολή προς του δημάρχους της χώρας του υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γ. Μανιάτη, τους καλεί να προσφέρουν κατάλληλες εκτάσεις που δε χρησιμοποιούν για την ανάπτυξη αιολικών και κυρίως φωτοβολταϊκών συστημάτων. Η πρωτοβουλία του υφυπουργού είναι στα πλαίσια της δέσμευσης ουσιαστικά της περιουσίας του ελληνικού λαού (δημόσιας, δημοτικής, κ.ά) και των όποιων αντισταθμιστικών μέτρων, βάση και της προσυμφωνημένης απόφασης της Συνόδου Κορυφής στις 27/10/2011 (κείμενο συμπερασμάτων, άρθρο 13) που προβλέπει ότι η Ελλάδα δεσμεύεται όλα τα έσοδα από το «ΗΛΙΟΣ» να πάνε για αποπληρωμή του δανείου, μέχρι το ποσό των 15 δις. €. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όλες οι οικονομικές ρυθμίσεις παραγωγής, εμπορίας και πώλησης θα καθορίζονται από τους επενδυτές, οι οποίοι θα επιχορηγηθούν σε ποσοστό έως και 90% από το ΕΣΠΑ. Στην κυριολεξία ελληνικά και ξένα μονοπώλια (Όμιλος Μυτιληναίος, ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή, INFO OUEST, FG Europe, οι γερμανικές εταιρείες Enercon, Nordex και Ζήμενς, οι γαλλικές GFF Suez και EdF, κ.ά.) θα «ξεκοκαλίσουν» το «νέο σχέδιο Μάρσαλ», κρατικά και ευρωενωσιακά κεφάλαια, με μπίζνες και στην «πράσινη οικονομία», για τις οποίες χρειάζονται μεγάλες εκτάσεις γης, που τις αναζητούν και από τους δήμους.

Είναι γνωστό ακόμη ότι ακολουθεί το πρόγραμμα «ΕΥΡΗΚΑ», που προβλέπει την εξαγορά των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού κράτους από ιδιωτική εταιρεία, η οποία στη συνέχεια θα εξαγοραστεί από ένα ευρωπαϊκό όργανο, που θα χρηματοδοτείται από τις χώρες - μέλη της ΕΕ, με συμβούλους της γερμανικής κυβέρνησης, για την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων αξίας 125 δις €. Τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν, θα χρησιμοποιηθούν από την ελληνική κυβέρνηση για την δήθεν αποπληρωμή μέρους του δανείου των 110 δισ. που αντιστοιχεί στο μερίδιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των κυβερνήσεων των κρατών - μελών της ΕΕ που έχουν δανείσει την Ελλάδα!

Αυτά είναι τα σχέδια «ανάπτυξης» που προωθεί και η σημερινή κυβέρνηση του μαύρου μετώπου, έχοντας στο πλευρό τους και του «καλλικρατικούς άρχοντες». Είναι σχέδια ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, της εργατικής δύναμης, με την «κινεζοποίηση» των μισθών, προς όφελος της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας. Μια ανάπτυξη που θα σπρώξει ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια και την ανέχεια την εργατική τάξη. Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από το «νέο μοντέλο ανάπτυξης» γιατί είναι τόσο παλιό όσο το βάρβαρο σύστημα που υπηρετούν. Ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε ανάπτυξη προς όφελος του λαού είναι αυτός της λαϊκής εξουσίας με λαϊκή οικονομία.

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ του Δήμου Τρικάλων

Διαβάστε περισσότερα...

Νέα κυβέρνηση: πώς λέμε, νέα δεινά; Κάπως έτσι

Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, τα παζάρια μέχρις ότου σχηματιστεί, οι διαφοροποιήσεις (κωλοτούμπες, σε απλά ελληνικά) διαφόρων στελεχών του συστήματος, οι πραγμματικές δηλώσεις του νέου μη ψηφισθέντος πρωθυπουργού, είναι ήδη γνωστά. Ο λαός μας ξέρει τι έχει να αντιμετωπίσει, ξέρει τι έχει να δει, ξέρει τι έχει να βιώσει. Δεν χρειαζεται να μας δώσουν "φως" οι πληρωμένες δημοσκοπήσεις και οι παπαγάλοι των κυρίαρχων ΜΜΕ κάθε είδους. Τα βλέπει ο λαός στην τσέπη του. Τα νιώθει στο κρύο από το καλοριφέρ που δεν ανάβει ακόμη.

Εχει ήδη καταλάβει ότι κανένα απολύτως φιλολαϊκό, για τα μάτια του κόσμου, μέτρο δεν θα ληφθεί. Μπορεί, το πολύ πολύ, να πιάσουν κάποιον κομμωτή ή μεγαλοστέλεχος μιας εταιρίας. Αντε, και κανά δυο μεγαλογιατρούς, για να δείξουν ότι κυνηγούν τους επί δεκαετίες φοροδιαφεύγοντες και μονίμως στηρίζοντες το σύστημα. Αλλά, ακόμη κι αυτό να γίνει, οι (υπο)στηρικτές του συστήματος δεν θα θιχθούν. Οι εφοπλιστές δεν θα πιεστούν καν να φτηνύνουν τα εισιτήρια ή να πααφέρουν το καμποτάζ. Οι βιομήχανοι δεν θα κληθούν να αυξήσουν μισθούς και να μειώσουν τις εκπομπές ρύπων στην ατμόσφαιρα. Οι τραπεζίτες δεν θα υποχρεωθούν να μειώσουν τα μερίσματα και να άρουν διάφορα ψιλά γράμματα από διάφορες κλεψιμέικες παγιωμένες καταστάσεις στο δούναι και λαβείων των δανείων και άλλων τραπεζικών "διευκολύνσεων".

Οι φοροφυγάδες δεν θα συλληφθούν, διότι ήδη δεν είναι εδώ. Οι καταθέσεις στην Ελβετία έχουν ήδη μετακομίσει για εξωτικά νησιά. Ο ορυκτός μας πλούτος κινδυνεύει. Τα νησιά μας τα ορέγονται. Την εργατική μας δύναμη τη χρειάζονται - τζάμπα. Τον λαό τον θέλουν υποτακτικό, πλήρως γνώστη των δύο αγγλικών λέξεων (σε διάφορες γλώσσες, φυσικά): yes men. Ετσι, προώθησαν αυτή την τριπλή συγκυβέρνηση, μπάζοντας στο παιχνίδι και κάποιον εταίρο που, θεωρητικώς, από άποψη ψήφων εμπιστοσύνης, δεν τον χρειάζονταν. Αλλά ήταν απαραίτητος, ως καλός γνώστης της "αγοράς", ως κανονικός μεσάζοντας αμερικανικών και αγγλικών συμφερόντων διαφόρων εταιριών, με το απαραίτητο περιτύλιγμα "καθαρότητας". Σε λίγο θα τον πετάξουν, με κάποιο πρόσχημα.

Αλλά η ουσία θα μένει. Ακόμη και στις προγραμματικές δηλώσεις του, ο μη ψηφισθείς από τον λαό πρωθυπουργός, δεν είπε ούτε μία λέξη για τον καημένο λαό που δεν ζει στο Π. Ψυχικό, αλλά στα κρύα σπίτια του Προυσσού, στα φτωχικά αγροτόσπιτα της Ξάνθης, στα μισοέρημα χωριά της Καστοριάς.

Ούτε μια λέξη..

Αντιθέτως, όλες αυτές οι εκφράσεις που μάθαμε καλά τα τελευταία χρόνια: αγορές, spread, μνημόνιο, έλλειμμα, χρέος, μηχανισμός στήριξης, δάνεια, πιστωτές, ήταν στην πρώτη γραμμή. Και, σημειολογικώς, δείχνουν το είναι, με το φαίνεσθαι να συμφωνεί.

Τίποτε δεν άλλαξε, τίποτε δεν θα γίνει καλύτερο. Ηδη, οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων μειώνονται. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι αυτό το έκανε η κακή προηγούμενη κυβέρνηση, φαίνεται ξεκάθαρα η συνταγή με την οποία θα συνεχιστεί ένα καλό μαγείρεμα: πολλή λιτότηα, αρκετή κρατική βία, πολλές δόσεις ξένων "μπαχαρικών", και μπόλικη αφαίρεση "νερού" (πλούτου). Αν, όμως, αφαιρέσεις το νερό, ποιος θα φάει τη σούπα;

Σ' αυτό ελπίζουν. Στο ότι θα τη φάμε και αυτή τη σούπα.
Αλλά, υπολογίζουν χωρίς τον νεροκουβαλητή!

Διαβάστε περισσότερα...

Σε ξένο αχυρώνα

Η νέα κυβέρνηση, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ με σήριξη ΛΑΟΣ και ΔΗΣΥ δεν έχει τίποτε να προσφέρει στον λαό μας. θα είναι μια κυβέρνηση που θα υλοποιήσει την απόφαση της 26ης Οκτωβρίου, η οποία είναι ένα βάθεμα της εξάρτησης της χώραας και, ταυτοχρόνως, επέλαση αντιλαϊκών μέτρων. Θα ωφεληθούν ακόμη περισσότερο οι κεφαλαιοκράτες, οι τραπεζίτες και οι πολυεθνικές. Ολοι αυτοί, πολιτικά εκφράζονται με το δίπολο Γαλλίας - Γερμανίας, που αντιπαρτίθετια έντονα με τις ΗΠΑ. Στην πράξη, οι ανταγωνισμοί τους και τα οικονομικά παιχνίδια με φόντο την κυριαρχία, εκφράζονται στην Ελλάδα, λόγω του ότι είναι "αδύναμος κρίκος" στο διεθνές καπιταλιστικό γίγνεσθαι.

Ετσι, μικρότερης "αξίας" ιμπεριαλιστές (Κίνα, Ρωσία) επιδίωξαν να πάρουν ρόλο σε όλο αυτό το παιχνίδι. Η νέα φάση επίθεσης σε χώρες - που, για πολλούς, έχει τη μορφή αποικιοκρατίας - οφείλεται στην ένταση και την κλιμάκωση του εγγενούς χαρακτηριστικού του καπιταλισμού σε φάση ιμπεριαλισμού: της όξυνσης της κρίσης, που οφείλεται σε αδιάθετα κεφάλαια, καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων κ.λπ. γνωστά από την εποχή του Λένιν. Η ουσία είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ένα ακόμη πειραματικό στάδιο για τις αντοχές των λαών σε περιόδους βάρβαρης επίθεσης και κρίσης.

Με άλλα λόγια, έχουμε να δούμε πολλά: οι ταξιτζήδες δεν θα έχουν στήριξη πλέον, όταν θα κληθούν να "απελευθερώσουν" τις άδειές τους. Οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία θα συνεχίσουν να μην πληρώνονται και να μη βρίσκουν γάζες και σύριγγες. Οι εκπαιδευτικοί θα συνεχίσουν να βλέπουν τον μειωμένο τους μισθό, ενώ θα αγωνιούν για το μέλλον τους, ελέω επικείμενων, νέων συγχωνεύσεων. Οι αγρότες θα συνεχίσουν να βλέουν μειμένη τη διεθή τιμή βαμβακιού, χωρίς να φταίει κανείς για αυτό! Οι μικρομεσαίοι έμποροι, οι απλοί μαγαζάτορες, θα συνεχίσουν να αγοράζουν ακριβά και δεν θα μπορούν να πωλούν φθηνά. Ετσι, ο ελληνικός λαός θα παραμείνει δέσμιος της διπλής εξάρτησης της χώρας.

Σε γενικές γραμμές, το αδιέξοδο στο πολιτικό σύστημα δεν λύνεται με συγκυβερνήσεις, ούτε καν με εκλογές. Στην πρώτη περίπτωση, επειδή η οικονομική βάση της χώρας είναι ανύπαρκτη ή ξεπουλημένη ήδη, σε μεγάλο βαθμό. Στη δεύτερη, επειδή οι εκλογές, με τα τωρινά δεδομένα, που δεν φαίνεται να αλλάζουν δραματικά, θα επιλεγεί μη αυτοδυναμία (και λόγω της απομάκρυνσης τμημάτων του λαού απο τα κυρίαρχα κόμματα), οπότε με εκλογική νωπή εντολή, θα υπάρξει νέα κυβέρνηση συνεργασίας, περίπου όπως η εκκολαπτόμενη.

Ταυτοχρόνως, η συγκεκριμένη αποδιοργάνωση της κυρίαρχης αριστεράς, που θα ήθελε πολύ να μετάσχει σε μια "προοδευτική" συγκυβέρνηση, δεν δίνει καμία διέξοδο. Αντιθέτως, εγκλωβίζει τις πολυποίκιλλες και πολύμορφες αντιδράσεις στη μνημονιακή πολιτική, σε εκλογικίστικες λύσεις. Ακόμη και τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς το επιδιώκουν, αλλά το λένε με άλλα λόγια (για να αγαπιούνται).

Σε τελική ανάλυση, το συμπέρασμα όλων των αντιδράσεων και αντιστάσεων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα, θα πρέπει να έχουν μια σαφή οργανωτική βάση. Η οποία δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά πηγάζει απο τον πολιτικό στόχο: τι θέλουμε να κάνουμε; επανάσταση; ρήξεις; μεταρρυθμίσεις; Το μέτωπο αντίστασης, θα πρέπει να έχει μία και μόνη πολιτική χροιά: έξω το ΔΝΤ, όχι στο Μνημόνιο. Ολα τα άλλα, περί ΕΛΕ, περί προοδευτικής αλλαγής κ.λπ., είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες, κυριολεκτικώς.

Διαβάστε περισσότερα...

Ποιός; Ο λαός

Τα γεγονότα της παρέλαση και στα Τρίκαλα, η απόφαση για δημοψήφισμα, οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, έχουν έναν βασικό παρανομαστή: τον λαό: αυτός έβαλε ένα μέρος της σφραγίδας στις εξελίξεις. Αυτός ανάγκασε πολλούς να πάρουν θέση. Αυτός οδήγησε εν μέρει τα πράγμα μέχρι εδώ. Φυσικά, ο λαός δεν είναι ένα ομογενοποιημένο, ομαδοποιημένο και ομοιογενές πολιτικό μόρφωμα. Αποτελεί το μνημείο στο οποίο ορκίζονται όλοι. Είνια η κατ΄εξοχήν δύναμη που επικαλούνται άπαντες. Δημιουργεί σημάδια και σημεία (ή και τέρατα) προς τέρψη, προς όφελος, προς κάθε τι που εξηγείται. Ο λαός είναι ο καθένας. Ετυμολογικώς, είναι όλοι. Και ο πλούσιος και ο φτωχός. Τυπικώς, μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, είναι ο ενεργώς σκεπτόμενως και πολιτικώς πράττων μη "προνομιούχος". Αλλά παραμένει

τ

ο μοναδικό σημείο αναφοράς όλων. Ακόμη και όσων ασχολούνται με τον αθλητισμό και τις παραφυάδες αυτού (χουλιγκανισμός και πάτρωνές του) τον επικαλούνται. Ενίοτε, του αλλάζουν όνομα: κόσμος ή πολίτες ή κοινωνία των πολιτών. Διότι ο λαός είναι μπανάλ. Δεν τον αναφέρουν πια, σαν να προσπαθούν να τον αποξενώσουν απο την ίδια του την ύπαρξη, να τον κάνουν να πειστεί, να νιώσει ότι δεν υπάρχει. Δεν πρέπει να νιώσει ότι έχει δύναμη, ότι μπορεί να κρίνει εξελίξεις και - πολύ περισσότερο - να τις σημαδέψει κιόλας. Οσα συνέβησαν και συμβαίνουν, από την παρέλαση και δώθε, συμβαίνουν επειδή μερικοί βγήκαν και διαμαρτυρήθηκαν.

Φυσικά, ιστορικώς μιλώντας, μόνο δύο φορές στην ιστορία ο λαός σφράγισε τις εξελίξεις, με την έννοια της κομμουνιστικής επιβεβαίωσης: το '17 στη Ρωσία και το '49 στην Κίνα. Στις άλλες περιπτώσεις, εξαπατήθηκε. Τον χρησιμοποίησαν, καναλιζάροντας ηγεσίες και θέσεις, θέτοντας εκβιαστικά διλήμματα, βάζοντας τη βία στη θέση της επίθεσης εναντίον του.

Ποιοι; Ακριβώς όσοι τον επικαλούνταν, οι επαγγελματίες πολιτικοί, όσοι επιθύμησαν να διατηρήσουν εξουσιαστικά διλήμματα (με απάντηση θετική, μόνο αυτή που αφορούσε στον εαυτό τους). Κάθε φορά που ο λαός κινητοποιείται, κάτι συμβαίνει. Μπορεί όχι "καλό", μπορεί οτιδήποτε, μπορεί τίποτε εκείνη τη στιγμή. Κοινωνία είναι, ως ρόδα που γυρίζει. Ή καλύτερα, όπως το χαρακτήρισε ο Μάο, κυκλική σπείρα (αυτοί οι Κινέζοι, πάντα έδιναν τα καλύτερα παραδείγματα. Εμείς είχαμε τις καλύτερες παροιμίες).

Εξάλλου, ο λαός, αγιοποιημένος για το αλάνθαστο κριτήριό του (όχι άδικα, τις περισσότερεςφορές) ξέρει να ξεχωρίζει. Ετσι, ξεχώρισε τους βουλευτές στην παρέλαση, ξεχώρισε τους προβοκάτορες στη Θεσσαλονίκη ξεχώρισε τους μαυροκουκουλάδες από τους αγανακτισμένους. Κάνει λάθη φυσικά. Η αγιοποιημένη αλάνθαστη πρακτική του είναι αντίθετη με την αέναη πορεία των πάντων που συμφύρονται από την ενότητα των αντιθέτων.

Αρα, αδύνατον να μην κάνει λάθη ο λαός. Απλώς παραμένει εν υπνώσει όταν τον υπνώνουν και ξυπνά όταν τσιμπιέται. Δρα και κινείται υπέρ του ιδίου όταν απορεί για το μέλλον του και επιτίθεται όταν νιώσει έτοιμος. Μα, όλα μόνος του τα κάνει; Οχι φυσικά. Εχει προστάτες, έχει οδηγούς, έχει εμπνευστές. Επομένως, δεν είναι μόνος του. Απλώς, χρειάζεται εκείνον τον συμπαραστάτη, που θα του δώσει ιδέες και θα του δείξει τρόπους, προκειμένου, σε μια διαδικασία αλληλοτροφοδότησης, να επιτευχθεί ένας πολυόθητος στόχος.

Ποιος θα είναι αυτός; Μα, απλό: όποιο καθορίσει ο λαός! Πώς θα το καθορίσει; Με βάση τα θέλω του! Αρα, ποια είναι τα θέλω του; Οι οικονομικές του απαιτήσεις. Επομένως... όλα είναι χρήμα; Ή όλα είναι ζήτημα μιας καλύτερης ζωής; Αυτό δεν το έχει λύσει ο ελληνικός λαός. Ξέρει τι δεν θέλει. Σίγουρα. Μαθαίνει (ξανά) πώς να το αποκτά. Θα κάνει λάθη, θα τον προδώσουν, θα πέσει σε αντιφάσεις, θα σηκωθεί, θα ξαναπέσει. Ο δρόμος είναι μακρύς. Αλλά χωρίς λαό, δεν έχει καν δρόμο.

Διαβάστε περισσότερα...

Γαλλογερμανική κόντρα για τα εξοπλιστικά

Ο Αδόλφος Χίτλερ είχε επιβάλει σε κάθε μελλοθάνατο 12 μάρκα κόστος για το σκοινί του απαγχονισμού του. Αντιφασίστες, αντικαθεστωτικοί, Εβραίοι και άλλοι, που τους αποκαλούσε παράσιτα, έπρεπε να καταβάλουν με κάθε τρόπο το τίμημα. Ακόμη και με πλειστηριασμό της περιουσίας τους.

Η σημερινή ισχυρή Γερμανία, εκ των δανειστών μας, ξεπέρασε εύκολα και τον πλειστηριασμό. Πέρασε στην αναγκαστική απαλλοτρίωση ζωών, ονείρων, της περιουσίας και κυριαρχίας τού υπό χρεοκοπία «γουρουνιού του Νότου» και εκτός από τα «κουρέματα», που διαφεντεύει, άρχισε και τις... ναυμαχίες με τη φίλη της Γαλλία. Διακύβευμα αυτή τη φορά είναι τα εξοπλιστικά συμβόλαια δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία οι δανειστές μας θέλουν να μας φορτώσουν, αν και έχουν διαγνώσει τη βέβαιη χρεοκοπία μας.

Το νέο πάρτι με τους εξοπλισμούς αρχίζει και οι Γαλλογερμανοί έμποροι όπλων, πατώντας στο πτώμα της Ελλάδας και με μοχλό πίεσης το δανεισμό της χώρας, ετοιμάζουν τη νέα Γιάλτα, που έγκειται στο τι θα μας πουλήσει καθείς από την πραμάτειά τους.

Τα όργανα ήδη άρχισαν με ένα ενδεικτικό δημοσίευμα στο σημερινό «Der Spiegel», το οποίο αναφέρεται «στην επιθυμία του Παρισιού να προμηθεύσει το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό με 2 έως 4 νέες φρεγάτες», ένα συμβόλαιο για το οποίο δίνει αγώνα, εδώ και χρόνια, η ενοχλημένη πλέον γερμανική βιομηχανία.
Το περιοδικό, αν και εκτιμά πως το πελώριο αυτό συμβόλαιο θα μπορούσε να σκιάσει τις γαλλογερμανικές σχέσεις, ουδόλως ασχολείται με τον παραλογισμό η υπερχρεωμένη Ελλάδα, εν μέσω κρίσης, να καθοδηγείται σε οπλικά ψώνια από τους δανειστές της και όχι από το αμυντικό της δόγμα.

Τη φωτιά, όπως φαίνεται -εμμέσως πλην σαφώς-, άναψε η Thyssen Krupp (γνωστή και από τις μίζες των υποβρυχίων με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά), η οποία σε επιστολή εκπροσώπων της, που πρόσφατα εστάλη στην καγκελαρία, ζητάει άμεση παρέμβαση για να χαλάσει το επικείμενο deal με τους Γάλλους.
Σύμφωνα με το «Der Spiegel», το γαλλικό κρατικό ναυπηγείο DCNS, το οποίο σχεδιάζει τη συγκεκριμένη φρεγάτα, έχει προτείνει στη δημοσιονομικά ασφυκτιούσα Ελλάδα, που αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να διαθέσει 300 εκατ. ευρώ ανά σκάφος, να της διαθέσει τις φρεγάτες κατ' αρχάς για πέντε χρόνια δωρεάν. Ομως, μετά το πέρας της πενταετίας, αυτές να πληρωθούν με έκπτωση 100 εκατ. ευρώ (ανά φρεγάτα) ή, διαφορετικά, να περιέλθουν στο Γαλλικό Ναυτικό.

Στην επιστολή της η Thyssen Krupp επισημαίνει στην καγκελαρία ότι αν η Ελλάδα αγοράσει τις φρεγάτες σε πέντε χρόνια από τους Γάλλους, οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα επωμισθούν το βάρος τους, μαζί μ' αυτό της αναδιάρθρωσης του χρέους, «ενώ την ίδια στιγμή που τα γερμανικά ναυπηγεία χάνουν έργο, η DCNS και τα Ελληνικά Ναυπηγεία θα επιχορηγούνται και θα κρατιούνται ζωντανά με γερμανικό χρήμα».
Η Thyssen και το «Der Spiegel» προφανώς αναφέρονται στη διακρατική συμφωνία που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 2009 για την αγορά έξι γαλλικών φρεγατών Fremm, πολλαπλών αποστολών, υπεροπλισμένων, και η οποία επαναβεβαιώθηκε τον Φεβρουάριο του 2010, με εκτιμώμενο κόστος τα 2,5 δισ. ευρώ.

Με την επαναβεβαίωση να δίνεται από τον τότε αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Αμυνας, Π. Μπεγλίτη, από την Αθήνα, την ώρα που ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου συναντιόταν με τον Ν. Σαρκοζί στο Παρίσι.
Ακολούθησαν διαβουλεύσεις Αθήνας-Παρισιού και μείωση των έξι φρεγατών σε τέσσερις, ενώ παρενεβλήθη -διόλου τυχαία- και σενάριο-σφήνα για αγορά κορβετών, αντί για φρεγάτες.

Στο δημοσίευμά του το «Der Spiegel» φιλοξενεί παρέμβαση του Σοσιαλδημοκράτη βουλευτή Ούβε Μπέκμαγιερ (εκλέγεται από τη Βρέμη, όπου εδρεύουν και τα Ναυπηγεία), που δηλώνει ότι «φοβάμαι για τις θέσεις εργασίας στα Ναυπηγεία. Η Μέρκελ πρέπει να σταματήσει τον φίλο της Σαρκοζί».
Επίσης πίεση προς την κυβέρνηση ασκεί και ο Φιλελεύθερος βουλευτής -υπεύθυνος για τον προϋπολογισμό- Οτο Φρίκε, ο οποίος χοντραίνει τα πράγματα λέγοντας: «Πιστεύω ότι η τρόικα και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην επόμενη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. θα ξεκαθαρίσουν αυτό το θέμα».

*

Αλλος Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής, ο Κρίστιαν φον Στέπεν, με επιστολή του προς τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υπερασπιζόμενος τις γερμανικές μεσαίες επιχειρήσεις που δρουν στην Ελλάδα, ζητάει κυνικά: Η επόμενη -6η δόση- προς την Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να πληρωθούν οι απαιτήσεις γερμανικών επιχειρήσεων από το Δημόσιο.

Ενδεικτικά αναφέρεται η εταιρεία «Bang» από τη Χαϊδελβέργη, που μέσω σύμβασης με το υπουργείο Πολιτισμού για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 είχε αναλάβει ρόλο επίβλεψης στο έργο της στέγης Καλατράβα και δεν έχουν ικανοποιηθεί απαιτήσεις της ύψους 3 εκατ. ευρώ.
Ο ίδιος βουλευτής γράφει πως θα ήταν μοιραία μια στάση πληρωμών για τις γερμανικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εάν δοθούν δισ. για τη διάσωση τραπεζών και το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους.

Με ένα λόγο, οι δανειστές Γερμανοί κανονίζουν οι ίδιοι να καβατζώσουν τα νέα δανεικά υπέρ των εταιρειών τους και εμείς, σιωπηλοί και άβουλοι, να είμαστε ευχαριστημένοι που δεν μας χρέωσαν ακόμη το σκοινί του εθνικού μας απαγχονισμού, τώρα σε σκληρό ευρώ.

Της ΑΡΙΣΤΕΑΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ από εδώ
Διαβάστε περισσότερα...

Βρείτε τις διαφορές

Βρείτε τις διαφορές στις δύο φωτό και κερδίστε...
 




...αυτό

*Η πρώτη φωτό από εδώ

Διαβάστε περισσότερα...

Τι θέλει η τρόικα (εκτός από διώξιμο)

Με την τηλεδιάσκεψη μεταξύ του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών Ευάγγελου Βενιζέλου με των επικεφαλής της τρόικας ξεκινά ο νέος γύρος σκληρών διαπραγματεύσεων για την έκτη δόση του πακέτου στήριξης προς την Ελλάδα.

Το κλίμα δυσπιστίας σχετικά με την απόδοση στα έσοδα του προϋπολογισμού του 2011 και του 2012 του ειδικού τέλους των ακινήτων που αποτυπώθηκε στη συνεδρίαση του Eurogroup στην Πολωνία (και τροφοδοτείται και από τις αντιδράσεις στο εγχώριο μέτωπο), σε συνδυασμό με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία, διαμορφώνουν κλίμα αγωνίας για το επόμενο 20ήμερο, στο οποίο θα κριθεί η καταβολή της έκτης δόσης.

Ενδεικτική του κλίματος και των προϋποθέσεων που θέτει η τρόικα για την εκταμίευση της έκτης δόσης του δανείου είναι επιστολή (email) του γενικού γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής Ηλία Πεντάζου προς τους υπουργούς και τους γενικούς γραμματείς, στην οποία καταγράφονται τα μέτρα που ζητά η τρόικα να εφαρμοστούν άμεσα.

Πρόκειται για 15 μέτρα στα οποία, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται η δραστική περικοπή συμβάσεων αορίστου χρόνους σε όλους τους φορείς του δημοσίου, η εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης με το φόρο στο πετρέλαιο κίνησης όπως και η άμεση προώθηση της εργασιακής εφεδρείας.

Αναλυτικά τα 15 μέτρα που περιλαμβάνονται στην επιστολή του γενικού γραμματεία δημοσιονομικής πολιτικής είναι τα ακόλουθα:

1. Έκδοση υπουργικών αποφάσεων για την περικοπή συμβάσεων αορίστου και ορισμένου χρόνου σε όλους τους φορείς του δημοσίου συμπεριλαμβανομένων και των εκπαιδευτικών ώστε να ικανοποιηθούν οι στόχοι του μεσοπρόθεσμου προγράμματος.

2. Έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων για την εφαρμογή της εργασιακής εφεδρείας, επέκταση του μέτρου σε όλους τους φορείς και άμεση γραπτή ενημέρωση των υπαλλήλων για την εισαγωγή τους στην εφεδρεία.

3. Έκδοση υπουργικών αποφάσεων για την εξίσωση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης.

4. Να νομοθετηθεί η παρακράτηση ως μέσο για τη συλλογή της εισφοράς αλληλεγγύης

5. Περικοπές στις συντάξεις των δικαιούχων του ΝΑΤ και του ΟΤΕ.

6. Περικοπή των επιχορηγήσεων στα ΕΛΤΑ για τη διακίνηση του Τύπου και έκδοση υπουργικής απόφασης ώστε να νομοθετηθεί άμεσα.

7. Νέο νομοθετικό πλαίσιο για το νομοθετικό καθεστώς στο δημόσιο με περικοπές σε αποζημιώσεις και υπερωρίες.

8. Πάγωμα βασικών και επικουρικών συντάξεων ως το 2015

9. Επανακαθορισμό των προστίμων για τα αυθαίρετα και άμεση ψήφιση του νέου Ρυθμιστικού.

10. Έκδοση υπουργικών αποφάσεων για το κλείσιμο ή συγχώνευση 35 Οργανισμών που περιγράφονται στο μεσοπρόθεσμο και το κλείσιμο επιπλέον 30.

11. Έκδοση υπουργικών αποφάσεων για το κλείσιμο ή συγχώνευση των : ΚΕΔ, ΕΤΑ, ΟΔΔΥ, Εθνικός Οργανισμός Νεότητας, ΕΟΜΕΧ, ΙΓΜΕ, ΟΣΚ, ΔΕΠΑΝΟΜ, Θέμις, ΕΡΤ.

12. Έκδοση υπουργικών αποφάσεων για την καταγραφή της ακίνητης και κινητής περιουσίας που περνά υπό τον έλεγχο του κράτους.

13. Έκδοση υπουργικών αποφάσεων για α) τον καθορισμό όλων των κοινωνικών επιδομάτων και των επιδομάτων υγείας, β) υπογραφή συλλογικών συμβάσεων σε 16 ιδιωτικά νοσοκομεία και κέντρα υγείας και γ) υπογραφή συμβάσεων μεταξύ νοσοκομείων του ΕΣΥ και ιδιωτικών νοσοκομείων για το leasing κλινών.

14. Νέο νόμο για τη μείωση των συντάξεων του ΟΓΑ.

15. Νομοθετική ρύθμιση για την καθιέρωση μειώσεων στις τιμές των φαρμάκων και υπογραφή συμβάσεων με φαρμακευτικές εταιρίες για την άμεση εφαρμογή της όπως καθιέρωση ασφαλιστικής τιμής για τις φαρμακευτικές εταιρίες.

Διαβάστε περισσότερα...